ANÖ

Yaz gecelerinin tatlı usul rüzgarında,
Dokunmak gibi sana üşütmeden esen,
Bir çocuk geçer gökyüzünden masum,
Bizi görür parıldayan, eder tebessüm.

Bir an vardır seni ilk hissettiğim,
Yıllardır hiç tütmeyen korlar içinde,
Alevlere bürünen gaz lambası.
Ve ateş daha önce, hiç böyle alev almayan.

Gözlerin öperdi beni bakışlarında,
Ya dudakların mı peki,
Onlar ritim tutardı eşlik etmek için.
Hiçbir ses tınısı, böylesine kusursuz bir ritme sahip olmamıştı.

Tenin tenimle o kadar özleşmişti ki
Bir başka tende boğulurum sanırdım.
Sandıklarım doğrudur benim,
Yalın hisler, masum bir bebeğin ilk gülüşündeki kadar saftır ve gerçektir çünkü.

Yazar

Bir cevap yazın