Bulun Beni

Örümcek ağları gibi sarmaş dolaş

Bir o kadar da incelikli ve hassas

Yollar çepeçevre

Yürüyoruz, duruyoruz, bakıyoruz

Biliyoruz elbette ben de senin gibiyim

Sen bir karanlıktasın kayıp

Ben kalemin defterdeki gölgesindeyim

Hem sen kadar kayıp

Hem sen de ben kadar ayıp.

Günler, aylar, yıllar pençe

Etten takvimimizi beşe bölüyor

Sen, ben, yalanlar, anlar ve ölüm

Gerçekler sen kadar kayıp

Söylemek ben kadar ayıp.

Gün, geliyor bıçağın altına

Boylu boyuna yatıyor

Kan, ter, gözyaşı

Geceyi aldırıyor kendinden

Sonra bir neşter

Akşamından ayırıyor günü geceden

Hep gride kalanlarız biz bilirsin

Siyahla beyazın kesiştiği yerdeyiz

Biz kayıp

Neşter akşamı öyle bir kesiyor işte

Kaç parça olmuşuz bak, ayıp

Kütle kütle dağılmışız sıçramış canımız

Kapıydı duvardı hep batmış

Buram buram kokan belirsizlik

Çekiyor tüm açları

Kayıp olanın bedeli pay edilmek

Şimdi benimle gözbebeklerin

Aklın kim bilir nerede

Siyahta mı sindiriliyorsun ellerimle

Yoksa beyazda, dudaklarımla mı kurudun

Artık asla bilemeyeceğiz, ziyanı yok

Ben sen kadar kayıp

Sen ben kadar ayıp.

Yazar

Bir cevap yazın