Salaca

Sen, siyahı mendilinin yanında taşıyıp

Şemsiyeyle aydınlıktan kaçan adam!

Yalan söyle, kıvır; yılanlar kıskansın seni

Tarumar et, kalmasın tüten bir ocak

Sen ki mikrofonlu depremsin

Tek tek topla gökten yıldızları

Bir nesil seni güneş sansın

Sen ki vebalden iki büklüm adam

Kabart göğsünü, dik dur, görülmesin kamburun

Sen ağla, nehirler aksın o taş gözlerinden

Kefenleyip ört mazlumların çığlıklarını

Ve bir gece, masal anlatırken

Dişle çocukları

Fakat sil ki ağzını

Vampirler kıskanıyor çenenden akan kanı

Yazar

Bir cevap yazın