Zemheri

Kalmadı bir nefeslik tutkusu ruhumun,

Dilerim, üstüme doğrulsun binlerce namlu

Mermilerle kovana dönsün vücudum

Dilerim, sönen bir ay olayım köhne duvarlarda

Köprüler kurup çeksin canımı Akdeniz

Hür kalsın hayaletim

Ve gezinsin bakışlarım portakal kokulu şehrimde

Odur yaşayan içimde, o şehirdir ki;

Taşları saklamaktadır ayak tozlarımı

Her sokağı bağırır geçen yıllarımı

Bir geceydi,

Kaçak vapurlar ütülüyordu denizi

Çok gençtim o parlak meydanında linç edildiğimde

Her hatıram bir yamyam elinde…

Gözlerim kapalıydı, gezinirken boğazımda yanık bir el

Ve türlü çocuk suretleri dolaşmaktaydı yüzümde…

Kayboldum o gece bir kâbusun kollarında

Sandım ki

İşgalcilerim geçmektedir üstümden postallarıyla

Savaştım, ölmedim; hatırasını yedim sokakların

Hasret kaldım bir tabuta

Koştum, minareler boyu bağırdım:

“Geçmiş hep özlem!

Yarın diye sundukları,

Zehirli bir yem!”

Kıskandılar sözleri savaşçı rehberimi

Cüret eden onlardı ufkuma çizgiler çizmeye

-Sizin olsun, sizin olsun artık sırma saçlarınız

Siz ki benden

Portakal kokan rüzgârımı çaldınız

Harabeler bekçisiyim içimde ben, bekliyorum

Tebessümler uzakta

Tebessümler uzak bir kucakta

Yazar

1 Yorum

  1. İmgelerle dansınız muhteşem. Şiirlerinizi sabırsızlıkla bekler oldum. Dizelerin akışı, aktarılan duygu öyle incelikle örülmüş ki etkilenmemek mümkün değil. İmzalanmış bir şiir kitabını masamda görür gibiyim. İyi çalışmalar…

Bir cevap yazın